RETATRUTIDE 10mg FLACON – GLP-1, GIP & GLUCAGON AGONIST

WAT IS RETATRUTIDE:

Retatrutide is een drievoudige receptoragonist die de GLP-1-, GIP- en glucagonreceptoren activeert. Door deze routes te combineren verbetert het de insulinesecretie, verlaagt het de bloedsuikerspiegel, vermindert het de eetlust en verhoogt het de calorieverbranding via een hogere stofwisselingssnelheid. Het wordt gebruikt voor de behandeling van type 2-diabetes, langdurige gewichtsbeheersing en intensieve vetverliesprotocollen.

OOK BEKEND ALS:

Retatrutide (Drievoudige agonist: GIP, GLP-1 en Glucagon 10 mg/flacon)

RETATRUTIDE DOSERING:

Drievoudige receptoragonist – 10 mg/flacon

VERPAKKINGSINHOUD:

1 Doos – 1 Flacon (totaal 10 mg inhoud)

HOE RETATRUTIDE TE GEBRUIKEN:

Retatrutide heeft een halfwaardetijd in het bloed van ongeveer 7 dagen, waardoor het geschikt is voor wekelijkse injecties. Begin met 0,25–0,5 mg per week en verhoog geleidelijk elke 3–4 weken afhankelijk van tolerantie en doelen. Typisch effectief bereik: 2–8 mg per week.

SAMENVATTING:

Retatrutide is een drievoudige receptoragonist die werkt op GLP-1-, GIP- en glucagonreceptoren. Het wordt gebruikt bij de behandeling van type 2-diabetes en gewichtsbeheersing bij obesitas. Retatrutide wordt geproduceerd in flacons van 10 mg en bevat het actieve peptide met hulpstoffen.

WERKINGSMECHANISME:

Retatrutide bindt zich aan drie receptoren: GLP-1, GIP en glucagon. Deze drievoudige werking verhoogt de insulinesecretie, vermindert de glucagonafgifte, vertraagt de maaglediging, onderdrukt de eetlust en verhoogt het energieverbruik. De GLP-1- en GIP-routes verbeteren de glucoseregulatie en verzadiging, terwijl de glucagonroute de stofwisselingssnelheid en vetoxidatie verhoogt. Het gecombineerde effect leidt tot een sterkere bloedsuikerregulatie, verminderde voedselinname en versneld vetverlies in vergelijking met enkelvoudige receptoragonisten.

BIJWERKINGEN:

Misselijkheid, braken, diarree, buikklachten, hypoglykemie, reacties op de injectieplaats en in zeldzame gevallen complicaties aan de galblaas of alvleesklier.

INTERACTIES:

Andere antidiabetica, insuline en bètablokkers kunnen de werking veranderen of versterken.